Lifestyle

ชีวิตน้อยๆ ที่บ้านพักพิงสุนัขจรจัดภูเก็ต

ตามธรรมดาแล้วลูกสุนัขเมื่อแรกเกิดจะน่ารักมาก มีขนปุกปุยฟูรอบตัว หน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดู ทำให้น่ารักและน่ากอด ขี้ประจบ ชอบเล่นซุกซน และทำให้คนอยากมีสุนัขไว้เป็นเพื่อน…แต่ทว่า คนบางกลุ่ม กลับชอบมันแค่ตอนตัวเล็กๆเท่านั้น และนี่คือจุดเริ่มต้นของที่มา “สุนัขจรจัด”

ในจังหวัดภูเก็ตของเราก็เหมือนกับที่หลาย ๆ แห่งในประเทศไทยและทั่วโลก เรื่องการดูแลและช่วยเหลือสัตว์ยังไม่ค่อยมีความสำคัญเท่าไรนักกับสังคม เพราะฉะนั้นลูกสุนัขจรจัดที่น่าสารจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วไม่น่าเชื่อและห่างไกลจากความช่วยเหลือ แต่ก็ยังมีชาวบ้านที่มีจิตเมตตารักและสงสารสุนัขบางท่านก็นำลูกสุนัขจรจัดไปเลี้ยงดูที่บ้าน บางท่านก็นำอาหารมาแจกแก่สุนัขจรจัดตามถนนทุกวัน แต่ก็ยังน่าเศร้าใจที่ยังมีสุนัขจรจัดอีกมากหลายที่ยังถูกทอดทิ้งไม่มีใครให้ความเอาใจใส่เหลียวแล

และนอกจากนั้นก็ยังมีการซื้อขายลูกสุนัขที่มีเชื้อสายพันธ์ผสม มีชื่อเสียง ที่ได้มาจากการผสมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องในร้านขายสัตว์เลี้ยงทั่วไปซึ่งเป็นความจริงที่น่าเศร้าใจเมื่อคิดถึงสภาพที่น่ากลัวนั้น ในเมืองของเราไม่มีความสนใจและไม่ให้ความสำคัญกับคำว่าความปลอดภัย แทบทุกวันและเป็นของธรรมดาท่านจะได้เห็นคน ๔ คนนั่งซ้อนกันบนจักรยานยนต์โดยมีสุนัขพู๊ดเดิ้ลตัวเล็กเท่าตุ๊กตา สองขายืนอยู่บนเข่าของคนขับและมือของมันก็แตะอยู่บนราวข้างหน้าคนขับ น่ากลัวเท่านั้นยังไม่พอ บางครั้งคนขับยังมีการกางร่มกันแดดอีกด้วย สุนัขตัวโตที่ไม่มีสายพันธ์ผสม ไม่มีชื่อเสียง(เพ็ดดีกรี)ไม่ถูกนับเข้าเป็นสัตว์เลี้ยงหรือเป็นสุนัขของครอบครัว แต่ก็ยังมีบ้านหลายบ้านที่เลี้ยง “หมาไทย”เอาไว้เฝ้าบ้าน ให้อาศัยอยู่ข้างนอกบ้านในขณะเดียวกันสุนัขที่มีสายพันธ์มีชื่อเสียง ได้ถูกเลี้ยงดูอยู่ในบ้าน

ถูกเอามาปล่อยที่ถนนและที่วัด

ลูกสุนัขที่เราเห็นเดินเกะกะหาอาหารอยู่แถวถนนส่วนมากเป็นลูกสุนัขที่เกิดจากสุนัขจรจัด แต่บางตัวก็เป็นลูกสุนัขบ้านที่เกิดจากสุนัขที่มีบ้านอยู่ สุนัขที่มี เจ้าของ สุนัขจรจัดเหล่านี้ส่วนมากแล้วไม่เคยได้รับการทำหมัน ลูกสุนัขที่เกิดขึ้นในบ้านและที่เจ้าของไม่ต้องการเลี้ยงก็ถูกนำเอามาปล่อยทิ้ง ส่วนมากแล้วลูกสุนัขเหล่านี้จะถูกนำมาปล่อยแถวที่ ถนน ตลาดหรือวัด แทนที่จะรับผิดชอบหาที่อยู่ให้กับลูกสุนัข โดยติดต่อเพื่อนบ้านหรือคนรู้จักให้ช่วยรับเลี้ยงต่อ

ถ้าคุณไปตลาด ศูนย์การค้า บริเวณที่จอดรถ หรือตามสถานที่ต่างๆ  คุณจะได้พบสุนัขที่น่าสงสารเหล่านี้ คุณจะได้พบกับดวงตาที่อ่อนแสงแสดงความเป็นมิตร เดินเกะกะ รอคอยอาหารเหลือเททิ้งจากร้านค้า จากรถเข็นขายอาหาร เดินหาอาหารตามที่ทิ้งขยะ กินแทบทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อปะทังความหิวและเพื่อความอยู่รอด มันเป็นชีวิตที่ “หมดหวัง”  ความหวังหมดไปตั้งแต่แรกเริ่มถูกเอามาปล่อยทิ้ง แรกเริ่มที่มองหาเจ้าของไม่พบ ปล่อยให้อยู่แบบยถากรรม ท่านจะได้พบชีวิตที่น่าสงสาร น่าเวทนา หมดหวังเหล่านี้ได้แทบทุกแห่งแถวชุมชนไม่ว่าจะเป็นตอนเช้าหรือตอนเย็น

ถ้าเป็นที่วัด สุนัขที่น่าสงสาร ที่ถูกนำมาปล่อยเหล่านี้ต้องต่อสู้ดุเดือดมากขึ้นอีกหลายเท่านัก เพราะวัดเองก็ไม่สามารถจะหาอาหารมาเลี้ยงสุนัขเหล่านี้ได้ทั้งหมด สุนัขต้องต่อสู้หาอาหารเอง ต้องปรับตัวให้เข้ากับกลุ่มพวกสุนัขเจ้าถิ่นที่อยู่ในวัดมาก่อนให้ได้เพื่อความอยู่รอด เพราะถ้าเข้ากับพวกสุนัขที่อยู่ก่อนไม่ได้ก็หมายถึงตาย จะถูกรุมกัดและบาดเจ็บจนตาย การหาอาหารกินในวัดและตามแถวหมู่บ้านแสนจะลำบากยากเย็น เพราะส่วนมากชาวบ้านเขาก็มักจะเลี้ยง “หมาเฝ้าบ้าน”ไว้ป้องกันบ้านของเขากันอยู่แล้ว ไม่มีเศษอาหารหลงเหลือมาถึงพวก “หมดหวัง” น่าสงสารเหล่านี้ บางวัดมีสุนัขที่เจ้าของนำมาปล่อยทิ้งที่วัดร่วมร้อยกว่าตัว เป็นจำนวนที่น่าตกใจ ไม่ใช่เพราะท่านเจ้าอาวาสท่านต้องการจะลี้ยงสุนัขมากมายอย่างนี้ แต่ท่านก็ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้ และบางวัดก็ยังมีเจตนาร้ายที่ต้องการกำจัดสุนัขออกจากวัดอีกด้วย ทั้งนี้เพราะเจ้าของสุนัขที่นำสุนัขมาปล่อยไม่มีความคิด ไม่มีความกรุณาสงสารและไม่มีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้น

บ้านพักพิงสุนัขจรจัดภูเก็ต

ถึงแม้จะมีผู้รับอุปถัมภ์ รับอุปการะเลี้ยงสุนัขอยู่ตลอดเวลา สุนัขที่ศูนย์รับเลี้ยงดูอยุ่ก็ยังมีจำนวนสูงมาก ทางบ้านพักพิง ฯ ได้พยายามหาผู้อุปถัมภ์รับเลี้ยง มีที่อยู่ให้กับลูกสุนัขที่ถูกปล่อยทิ้งแทนที่จะให้ลูกสุนัขเหล่านั้นเติบโดกลายเป็นสุนัขจรจัดกลางถนนเดินเกะกะหาอาหารอยู่ตามท้องถนนทั่วไป ตายด้วยอุบัติเหตุ และสาเหตุอื่น ๆ หรือไม่ก็กลายเป็นหนึ่งในพัน ๆ ตัวที่มีชีวิตอยู่อย่าง “หมดหวัง”

  • งบประมาณรายได้และสถานที่พักฟื้นของศูนย์ไม่กว้างขวางใหญ่โตนัก ขณะนี้มีสนัขประมาณ 400 กว่าตัว  (รวมทั้งสุนัขแก่ด้วย) และอาจจะรับได้เอีกไม่มาก ศูนย์ได้พยายามมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะพยายามรับสุนัขในกรณีฉุกเฉิน ที่ป่วยหนักหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส สุนัขบางตัวเราไปรับเพื่อทำหมันหรือเป็นโรคที่ต้องได้รับการดูแลรักษา สุนัขบางตัวก็ถูกนำมาพักที่ศูนย์เพื่อรอคอยหาผู้อุปถัมภ์ บางตัวก็ไปช่วยรับมาเพื่อให้พ้นจากอันตรายจากการทำร้าย เจตนาฆ่าให้ตาย อย่างไรก็ตาม

บ้านพักพิงสุนัขจรจัดภูเก็ต

บ้านพักพิงสุนัขจรจัดภูเก็ต
ป้าที่คอยดูแลสุนัขเหล้านี้

เราเชื่อว่าสุนัขจรจัดและสุนัขที่ถูกทอดทิ้งเหล่านั้น ต้องเผชิญกับความเจ็บป่วย บาดเจ็บหรือเมื่อเริ่มแก่ตัวลง จากชีวิตที่ต่อสู้เพื่อความอยู่รอด มีร่องรอยบาดแผล ไม่มีขนปุกปุย หน้าตาไม่น่ารัก ไม่น่ากอดเหมือนเมื่อตอนยังเป็นลูกสุนัข สุนัขเหล่านี้ไม่มีสภาพอยู่ในเกณฑ์ที่จะประกาศหาผู้อุปการะเลี้ยงได้ เพราะฉะนั้นศูนย์ แคร์ ฟอร์ ด๊อกส์ ก็ต้องช่วยเหลือสุนัขเหล่านี้ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีหน้าตาไม่น่ารัก ไม่น่าเอ็นดูพอที่จะหาผู้อปการะเลี้ยงได้ แต่อย่างน้อยสุนัขจรจัดที่น่าสงสารเหล่านี้ก็สมควรที่จะได้พบกับชีวิตที่ดีขึ้นบ้าง

ติดต่อทราบเรื่องราวของสุนัขที่ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษได้ที่ลิงค์นี้

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.